| تبليغات | X |
|
برای مرتضی
چهارده سال از گل کردن آن مین والمرای بازمانده از والفجر مقدماتی بر زیر پای سید مرتضی آوینی در مقتل الشهدای فکه می گذردو او سالهاست که به ظاهر دیگر در میان ما نیست و از همان دریچه ای که آن انفجار بر زیر گامهایش گشود به آن شهر آسمانی ای که سالها در پی اش بود و حسرت سکنی در آن را میخورد رسیده و با اصحاب عاشورایی امام عشق همجوار گردیده و نور می خورد و نور می آشامدو در مکانی است که دیگر هیچ سخن لغو و تاثیمی در آن نمی شنود. مدتها با خویش می گفتم سید مرتضی که بود و در سپهر بلند انقلاب اسلامی در چه جایگاهی بود؟ آیا او همان نبود که با رنج برایمان روایت فتح می ساخت و با عسرت سوره منتشر می گرد و سخت ترین تهمت ها را از جانب خودی و غیر خودی به جان می خرید و دلش در هوای فرهنگ ناب انقلاب می تپید؟ شاید ندانید برخی محافل رسانه ای و هنری به ظاهر حزب اللهی اواخر سلامش را نیز علیک نمی گرفتند و او در اوج غربت و مظلومیت دل مالامال از رنج و دردش را با تکسوار شهادت به ساحل امن الهی رسانید و آرام گرفت........ اما به قول دکتر داوری اردکانی شهادت جوهر او را آشکار کرد و سید حکیم و مظلوم ما به ناگه به یکی از مشهورترین شهدای انقلاب مبدل گشت. وقتی رهبر فرزانه انقلاب به تشییع پیکر مطهرش آمدند برجک خیلی از مدعیان دود شد!!و آنان انگشت به دهان که ای داد......... وآننگاه که رهبرمان اورا سید شهیدان اهل قلم لقب داد یک شبه خیل کوته اندیشان مخلف او عاشق سینه چاکش شدند و در گوشه و کنار از فضایل او گفتند!!حوصله و قصد گشودن پرونده غربت سید مرتضی را ندارم فقط بگویم دیدم همان جریانی که عرصه بر سید مرتضی تنگ کرده بود باز هم با هنرمندان اصیل انقلاب چه ها که نمی کند یادم نرفته جفاهایی که به سید مهدی شجاعی ابراهیم حاتمی کیا احمد دهقان و.......شد............
+ نوشته شده دوشنبه بیستم فروردین 1386ساعت 0:22 توسط mahdi
|
|
درباره وبلاگ  این وب دغد غه های من رو تو مباحث مختلف فرهنگی منتشر می کنه خیلی مشتاقم نظر شما خواننده عزیز رو هم بدونم
|
